Jak skryptować w Roblox Studio: poradnik dla początkujących

Zanim zaczniesz: Studio, Baseplate i okno Output

Potrzebujesz Roblox Studio i konta Roblox, nic więcej: ani edytora kodu, ani pluginu. Wszystkie skrypty z tego poradnika piszesz we wbudowanym Script Editorze Studio.

1. Zainstaluj Roblox Studio, darmową aplikację Roblox na Windowsa i Maca, i zaloguj się na swoje konto Roblox.
2. Otwórz Studio. Strona startowa pokazuje szablony: wybierz Baseplate. Dostajesz podłoże z teksturą siatki 4x4 i SpawnLocation, czyli miejsce, w którym pojawia się twój awatar, gdy grasz.
3. Jeśli nie widać okien Explorer i Properties, otwórz je z menu Window albo z zakładki Home. Explorer pokazuje każdy obiekt w twojej grze; Properties pokazuje ustawienia tego, co zaznaczysz.
4. Otwórz Output z menu Window albo z zakładki Script. Tam pojawiają się komunikaty i błędy z twoich skryptów.
5. W opcjach widoku okna Output włącz Show Context, które oznacza każdy komunikat jako Client albo Server, i Show Source, które pokazuje skrypt i numer linii, z której przyszedł.

Workspace
  Baseplate Part
  SpawnLocation SpawnLocation
  Part Part new
    ColourChanger Script new
  Pad Part new
    TouchPad Script new
ServerScriptService
  FirstScript Script new
StarterPlayer
  StarterPlayerScripts
    MyFirstLocalScript LocalScript new

Krok 1: napisz swój pierwszy skrypt

1. W Explorerze najedź myszką na ServerScriptService, kliknij przycisk + i wybierz Script (skrót to Ctrl+I albo ⌘I na Macu). Studio tworzy skrypt i otwiera go w Script Editorze.
2. Kliknij nowy skrypt prawym przyciskiem, wybierz Rename i nazwij go FirstScript. Nazwa nie zmienia tego, co robi skrypt, ale mówi ci, który skrypt co wypisał.
3. Nowe skrypty zaczynają się od jednej linii, print("Hello world!"). Usuń ją i wklej kod poniżej.
4. Kliknij Play (F5), z wybranym Test w rozwijanej liście po jego lewej stronie. Studio rozpoczyna test i stawia twojego awatara na SpawnLocation.
5. Przeczytaj linie w Output i kliknij Stop (Shift+F5). Stop przywraca też każdy obiekt do stanu sprzed kliknięcia Play, więc wszystko, co przesunąłeś lub przemalowałeś podczas gry, wraca na miejsce.

-- Script w ServerScriptService o nazwie FirstScript.
-- Twój pierwszy Luau: zmienne, funkcja, instrukcja if, pętla i tabela.
-- Kliknij Play (F5) i przeczytaj wyniki w oknie Output.

-- Zmienna to nazwa, która przechowuje wartość
local gameName = "Coin Run"
local coinsToWin = 3

-- Funkcja to nazwany blok kodu, który możesz uruchamiać, ile razy chcesz.
-- name i goal to jej parametry; return oddaje wartość temu, kto ją wywołał.
local function describe(name: string, goal: number): string
	return `{name}: collect {goal} coins to win`
end

print(describe(gameName, coinsToWin)) --> Coin Run: collect 3 coins to win

-- Instrukcja if uruchamia kod tylko wtedy, gdy jej warunek jest prawdziwy
if coinsToWin > 5 then
	print("That is a long game")
elseif coinsToWin > 1 then
	print("That is a short game")
else
	print("One coin and you win")
end

-- Pętla for powtarza kod określoną liczbę razy
for count = 1, coinsToWin do
	print("Coin number", count)
end

-- Tabela przechowuje listę wartości; ta pętla odwiedza każdą po kolei
local colours = { "Red", "Green", "Blue" }
for position, colour in colours do
	print(position, colour) --> 1 Red, potem 2 Green, potem 3 Blue
end

Output powinien pokazać te osiem linii, przemieszanych z komunikatami samego Studio. Gdy print dostaje więcej niż jedną wartość, wstawia między nimi spację. Z włączonymi Show Context i Show Source każda linia ma dodatkowo etykietę Server i FirstScript z numerem linii.

Coin Run: collect 3 coins to win
That is a short game
Coin number 1
Coin number 2
Coin number 3
1 Red
2 Green
3 Blue

Dopasuj każdą linię do kodu, który ją wypisał. Później zrobisz to samo z komunikatami błędów, więc warto się do tego przyzwyczaić już teraz.

FirstScript używa tylko czystego Luau, bez obiektów Roblox, więc działa też w darmowym Luau playground w przeglądarce. Zmień tam jakąś wartość i uruchom ponownie, żeby zobaczyć, co się zmienia.

Każdy blok, który zaczyna się od function, if, for albo while, zamyka się słowem end. Jeden brakujący end nie pozwala uruchomić całego skryptu; czytanie błędów pokazuje komunikat, który wtedy dostajesz.

Krok 2: zmień part ze skryptu

Skrypty stają się przydatne, gdy zmieniają rzeczy w świecie. Ustawienia, które widzisz w oknie Properties, takie jak Color, Transparency czy Anchored partu, to właściwości, i skrypt też może je zmieniać.

1. W zakładce Home kliknij Part. Studio dodaje blok do Workspace. Jego nazwa nie ma znaczenia.
2. W Explorerze najedź myszką na nowy part, kliknij + i wstaw Script. Nazwij go ColourChanger i zastąp jego zawartość kodem poniżej.
3. Kliknij Play. Part robi się czerwony, potem niebieski, potem zielony, zmieniając się raz na sekundę, i zaczyna od nowa.

-- Script wewnątrz Part w Workspace, o nazwie ColourChanger.
-- Skrypty zmieniają te same właściwości, które widzisz w oknie Properties.
-- Ten daje swojemu partowi nowy kolor co sekundę, dla wszystkich graczy.

local part = script.Parent :: BasePart -- part, w którym jest ten skrypt

local colours = {
	Color3.fromRGB(255, 85, 85), -- czerwony
	Color3.fromRGB(85, 170, 255), -- niebieski
	Color3.fromRGB(85, 255, 127), -- zielony
}

part.Anchored = true -- zakotwiczony part zostaje tam, gdzie go postawisz

local index = 1
while true do
	part.Color = colours[index]
	index = index % #colours + 1 -- 1, 2, 3 i znowu 1
	task.wait(1) -- sekunda przerwy (stare wait() jest przestarzałe)
end

• script.Parent to obiekt, w którym jest skrypt, tutaj part. Przeciągnij skrypt do innego partu, a zmieni tamten.
• :: BasePart to rzutowanie typu (type cast). Mówi Script Editorowi, że rodzic jest partem, żeby mógł sprawdzać właściwości, których na nim używasz. Luau używa typów tylko do ostrzeżeń i podpowiedzi, więc rzutowanie nie zmienia tego, co robi linia.
• part.Color i part.Anchored to te same właściwości, które widzisz w oknie Properties, z tymi samymi nazwami. Roblox używa pisowni amerykańskiej, więc właściwość to Color, chociaż ten skrypt nazywa się ColourChanger.
• Anchored = true trzyma part w miejscu: dokumentacja Roblox mówi, że zakotwiczony part nigdy nie porusza się przez grawitację, kolizje ani żadną inną fizykę.
• colours[index] odczytuje element z listy. #colours to długość listy, 3, a % daje resztę z dzielenia, więc index % #colours + 1 liczy 1, 2, 3, 1, 2, 3.
• while true do powtarza się w nieskończoność, dlatego task.wait(1) w środku jest ważne. Dokumentacja Roblox mówi, żeby w nieskończonej pętli zawsze dawać przerwę, taką jak task.wait(): bez niej gra się zamraża, a Studio się zawiesza.

ColourChanger to Script, więc działa na serwerze, a wszyscy gracze w grze widzą ten sam kolor w tym samym momencie. Krok 4 pokazuje drugi typ skryptu.

Krok 3: zareaguj na gracza eventem

Większość kodu gry czeka, aż coś się stanie: gracz dołącza, part zostaje dotknięty, ktoś klika przycisk. Roblox nazywa to eventami. Żeby uruchomić kod, gdy event zajdzie, podłączasz do niego funkcję.

1. Wstaw kolejny Part i nazwij go dokładnie Pad, z wielkim P. Zostaw go bezpośrednio w Workspace, nie w folderze ani modelu, bo LocalScript z kroku 4 szuka go właśnie tam.
2. Zrób z niego płaską platformę, na którą da się wejść, na przykład ustawiając jego Size na 6, 1, 6 w oknie Properties. Przesuń go na podłoże blisko SpawnLocation i zaznacz Anchored, żeby się nie ruszał.
3. Najedź myszką na Pad, kliknij +, wstaw Script, nazwij go TouchPad i wklej kod poniżej.
4. Kliknij Play i wejdź na platformę. Robi się żółta na 2 sekundy, a Output podaje twoje imię.

-- Script wewnątrz Part w Workspace o nazwie Pad, skrypt o nazwie TouchPad.
-- Eventy: gdy gracz wejdzie na platformę, świeci na żółto, a Output mówi, kto to był.
-- Debounce sprawia, że nie odpala się wiele razy na sekundę, gdy gracz na niej stoi.

local Players = game:GetService("Players")

local pad = script.Parent :: BasePart
local COOLDOWN_SECONDS = 2

local normalColour = pad.Color
local busy = false

local function onTouched(otherPart: BasePart)
	if busy then
		return -- nadal czeka po ostatnim dotknięciu
	end
	-- Postać to Model, który zawiera część ciała (albo czapkę), która dotknęła
	local character = otherPart:FindFirstAncestorOfClass("Model")
	local player = character and Players:GetPlayerFromCharacter(character)
	if not player then
		return -- dotknął jej luźny part albo NPC, a nie gracz
	end

	busy = true
	print(`{player.Name} stepped on the pad`)
	pad.Color = Color3.fromRGB(255, 220, 0)
	task.wait(COOLDOWN_SECONDS)
	pad.Color = normalColour
	busy = false
end

pad.Touched:Connect(onTouched)

Dlaczego platforma potrzebuje debounce

Strona Roblox o debounce ostrzega, że Touched odpala się kilka razy bardzo szybko, gdy party się stykają, a idąca postać ma kilka części ciała. Bez sprawdzenia jeden krok na platformie mógłby wypisać wiele linii i w kółko restartować żółte świecenie.

Zmienna busy to debounce. Pierwsze dotknięcie ustawia ją na true, a każde dotknięcie w ciągu kolejnych 2 sekund trafia na if busy then return end i się zatrzymuje. Po task.wait(COOLDOWN_SECONDS) platforma wraca do swojego koloru, a busy wraca na false. COOLDOWN_SECONDS jest pisane wielkimi literami, bo to ustawienie, które nie zmienia się w trakcie gry, zgodnie z konwencją, którą Roblox sugeruje dla stałych.

Ta platforma ma jeden debounce dla wszystkich, więc drugi gracz, który na nią wejdzie w ciągu tych 2 sekund, zostanie zignorowany. Dla świecącej platformy to w porządku. Platforma, która daje nagrody, powinna mieć osobny czas oczekiwania dla każdego gracza, tak jak platforma z monetami w poradniku o tabeli wyników (po angielsku).

Krok 4: twój pierwszy LocalScript i czym się różni

Działająca gra to serwer plus jeden klient na każdego gracza. Wszystko wcześniej było Scriptem, który działa na serwerze, więc jego zmiany docierają do wszystkich graczy. LocalScript natomiast działa na urządzeniu jednego gracza. Naciśnięcia klawiszy, kamera i menu na ekranie są obsługiwane właśnie tam, bo tylko to urządzenie o nich wie.

1. W Explorerze rozwiń StarterPlayer, najedź myszką na StarterPlayerScripts, kliknij + i wstaw LocalScript. Nazwij go MyFirstLocalScript i wklej kod poniżej.
2. Kliknij Play. Output pokazuje Hello, i twoje imię, z etykietą Client.
3. Kliknij w widok gry i naciśnij E. Platforma blednie. Naciśnij E jeszcze raz, żeby ją przywrócić.
4. Gdy test nadal trwa, kliknij przełącznik Client/Server w kontrolkach testu Studio, żeby przejść do serwerowej kopii gry. Tam platforma jest pełna: serwer nigdy nie dowiedział się o zmianie.

-- LocalScript w StarterPlayer > StarterPlayerScripts o nazwie MyFirstLocalScript.
-- LocalScript działa na urządzeniu jednego gracza. Naciśnij E: Pad blednie tylko na twoim
-- ekranie, bo zmiana partu zrobiona tutaj nie dociera do serwera ani do nikogo innego.

local Players = game:GetService("Players")
local UserInputService = game:GetService("UserInputService")

local player = Players.LocalPlayer
print(`Hello, {player.Name}`) -- pojawia się w Output, oznaczone jako Client

UserInputService.InputBegan:Connect(function(input: InputObject, gameProcessed: boolean)
	if gameProcessed then
		return -- klawisz został użyty do czegoś innego, na przykład pisania na czacie
	end
	if input.KeyCode == Enum.KeyCode.E then
		local pad = workspace:FindFirstChild("Pad")
		if pad and pad:IsA("BasePart") then
			pad.Transparency = if pad.Transparency == 0 then 0.6 else 0
		end
	end
end)

• Players.LocalPlayer to gracz, na którego urządzeniu działa skrypt. Roblox ustawia go tylko dla LocalScriptów i ModuleScriptów, które one wymagają przez require, więc kod serwera nie może go używać.
• UserInputService.InputBegan odpala się, gdy gracz zaczyna naciskać klawisz, klikać albo dotykać ekranu. gameProcessed ma wartość true, gdy silnik już użył tego wejścia, na przykład kliknięcia przycisku albo klawisza wpisanego na pasku czatu, więc skrypt je ignoruje.
• workspace:FindFirstChild("Pad") zwraca dziecko o nazwie Pad albo nil, jeśli go nie ma. pad:IsA("BasePart") sprawdza, czy to naprawdę part, zanim skrypt zmieni jego Transparency.
• if pad.Transparency == 0 then 0.6 else 0 to wyrażenie if: wybiera jedną z dwóch wartości. Transparency 0 to pełna widoczność, a 1 to niewidzialność.
• Skrypt sprintu pod Shift (po angielsku) to dobry drugi LocalScript: nasłuchuje klawisza i zmienia WalkSpeed twojej postaci.

Co może zmienić oszust

Zakładaj, że oszust kontroluje wszystko na swoim urządzeniu. Może uruchamiać własne LocalScripty i zmieniać twoje, więc może sprawić, że platforma, albo cokolwiek innego, zblednie na jego ekranie. Tutaj to nieszkodliwe: zblednięcie jest tylko wizualne i zostaje na jego urządzeniu. Właśnie dlatego wszystko, co ważne, rozstrzyga Script na serwerze.

Script na serwerze też nie jest automatycznie bezpieczny. TouchPad działa na serwerze, ale urządzenie każdego gracza kontroluje fizykę jego własnej postaci, a dokumentacja bezpieczeństwa Roblox wymienia manipulowanie tym, kiedy odpala się Touched, albo blokowanie go, wśród rzeczy, które klient może robić z partami, które kontroluje. Dla świecącej platformy to bez znaczenia. Dla takiej, która płaci, sprawdzaj też coś, co serwer kontroluje sam, na przykład zasadę z poradnika o obby (po angielsku), że checkpointy liczą się tylko po kolei.

Krok 5: przetestuj cztery skrypty razem

1. Wyczyść Output skrótem Ctrl+K (⌘K na Macu) i kliknij Play (F5). Output pokazuje osiem linii FirstScript z etykietą Server i twoją linię Hello z etykietą Client. Part z ColourChanger zmienia kolor co sekundę.
2. Wejdź na platformę. Robi się żółta na 2 sekundy, a Output pokazuje twoje imię i "stepped on the pad" jeden raz. Chodź dalej po niej: nowa linia pojawia się najwyżej raz na 2 sekundy, a nie przy każdym odpaleniu Touched.
3. Naciśnij E. Platforma blednie do Transparency 0.6. Naciśnij E jeszcze raz i jest pełna.
4. Kliknij Stop. W rozwijanej liście testów wybierz Server & Clients, ustaw 2 klientów i kliknij Play (albo F7). Studio otwiera okno serwera i dwa okna klientów. W jednym kliencie naciśnij E: platforma tam blednie, a drugi klient i serwer dalej widzą ją pełną. Na koniec kliknij End Session.
5. Zepsuj coś celowo. Zmień nazwę Pad na Pad2 i zagraj. Wejście na nią dalej robi ją żółtą, bo TouchPad znajduje swój part przez script.Parent, a nie po nazwie. Naciśnięcie E teraz nic nie robi i nie ma błędu: FindFirstChild("Pad") zwróciło nil, a sprawdzenie if pad and ... po cichu pominęło resztę. Dodaj print(pad) w linii po FindFirstChild, zagraj i naciśnij E: Output pokazuje nil. Taki print to najszybszy sposób, żeby sprawdzić, dlaczego skrypt nic nie robi. Kliknij Stop, usuń linię z printem i przywróć partowi nazwę Pad.

Gdzie trafiają skrypty

To, gdzie jest skrypt, decyduje, czy w ogóle się uruchomi, a Studio nie ostrzega cię, gdy nigdy tego nie zrobi. Dla skryptów, które napiszesz dalej:

Strona Roblox o lokalizacjach skryptów odradza wkładanie skryptów bezpośrednio do partów w Workspace: otaguj party i obsługuj je z jednego ModuleScriptu przez CollectionService. Skrypt w parcie to nadal najłatwiejszy sposób na start i wystarczy dla jednego czy dwóch obiektów, gdy się uczysz. Poradnik o drzwiach pokazuje wzorzec z tagami, z jednym skryptem dla wszystkich drzwi, a poradnik o kliencie i serwerze (oba po angielsku) ma pełną tabelę tego, które kontenery uruchamiają które skrypty.

Gdy coś pójdzie nie tak: czytaj Output

Błędy pojawiają się w Output na czerwono. Każdy zaczyna się od miejsca, w którym wystąpił, czyli pełnej nazwy skryptu i numeru linii, a potem mówi, co poszło nie tak. Kliknij błąd, a Studio otworzy ten skrypt w tej linii. Na przykład gdybyś usunął z TouchPad sprawdzenie if not player, a na platformę spadłby luźny part, Output pokazałby:

Workspace.Pad.TouchPad:22: attempt to index nil with 'Name'

Błędy w zapisie kodu, takie jak brakujący end, pojawiają się przed kliknięciem Play: Script Editor podkreśla je na czerwono, a okno Script Analysis (przycisk Analysis w zakładce Script) je wymienia. Skrypt z takim błędem w ogóle się nie uruchamia, nawet linie przed nim.

Gdy skrypt nic nie robi, a Output też nic nie pokazuje, zwykle jest w miejscu, w którym nigdy się nie uruchamia, albo czeka na event, który nigdy nie zachodzi. Poradnik o błędach w skryptach (po angielsku) ma listę dla cichych skryptów i omawia dokładniej, jak czytać Output.

Co starsze poradniki skryptowania robią inaczej

Jeśli uczysz się też z filmów i postów na forach, natrafisz na stare wzorce. Oto te, które mają znaczenie, z powodem, dla którego każdy jest problemem.

Ćwiczenia: trzy zmiany do wypróbowania

Zmienianie kodu uczy więcej niż czytanie go. Wypróbuj te zmiany we własnej grze, po jednej, i po każdej kliknij Play.

• Niech platforma daje punkt. Dodaj skrypt Leaderstats z kroku 1 poradnika o tabeli wyników (po angielsku). Potem w TouchPad, po busy = true, znajdź folder leaderstats gracza i dodaj 1 do jego wartości Coins. Podpowiedź: player:FindFirstChild("leaderstats"), potem leaderstats:FindFirstChild("Coins"), potem coins.Value += 1. Platforma z monetami w poradniku o tabeli wyników to gotowa wersja, z czasem oczekiwania dla każdego gracza.
• Niech zmieniacz kolorów też blednie. Niech ColourChanger co sekundę zmienia też Transparency partu. Podpowiedź: dodaj drugą tabelę z liczbami od 0 do 1, na przykład { 0, 0.3, 0.6 }, i ustawiaj z niej part.Transparency w linii po part.Color, używając tego samego index.
• Wypisz kolor platformy. Niech MyFirstLocalScript wypisuje Color platformy, gdy naciśniesz E. Podpowiedź: print(pad.Color) wewnątrz bloku if pad and pad:IsA("BasePart"). Naciśnij E, gdy platforma jest żółta: klient widzi kolor ustawiony przez serwer, bo zmiany zrobione na serwerze docierają do wszystkich klientów.

Czego uczyć się dalej

Użyłeś już elementów, z których zbudowana jest większość skryptów w grach. Dobra kolejność na dalej:

1. LocalScript vs Script vs ModuleScript: gdzie działa każdy typ skryptu i co może zmieniać, dokładniej niż w kroku 4.
2. RemoteEvents: jak LocalScript prosi serwer o zrobienie czegoś i jak serwer sprawdza tę prośbę.
3. Tabela wyników: twoje pierwsze statystyki, tworzone i zmieniane na serwerze.
4. Twoja pierwsza gra: krótki tor z lawą, monetami i metą, napędzany dwoma skryptami serwera, a potem opublikowany.
5. Potem wybierz system do dodania: sklep z GUI, system rund, checkpointy w obby, ekran ładowania albo animację po naciśnięciu klawisza. Gdy coś się zepsuje, poradnik o błędach w skryptach pomoże ci przeczytać komunikat. Te poradniki są po angielsku.

Poradniki Coding fundamentals od Roblox (po angielsku) to dobre uzupełnienie: sześć serii, od zmiennych i funkcji przez warunki, pętle, tablice i słowniki aż po porządkowanie kodu w ModuleScriptach, z małymi projektami do zbudowania w Studio.

Częste błędy i rozwiązania

Większość problemów z pierwszym skryptem to niezgodna nazwa, skrypt w złym miejscu albo pętla bez czekania. Zostaw Output otwarty podczas testów.

Odblokuj się z RoCode

Jeśli utkniesz przy skrypcie we własnej grze, RoCode może przeczytać go razem z tobą. RoCode to niezależny agent AI do Roblox Studio, nie robi go Roblox: piszesz na czacie w przeglądarce, a jego plugin do Studio tworzy i edytuje skrypty w twoim Explorerze.

Podczas nauki przydatny jest tryb Ask: skrypty dalej piszesz ty, a RoCode czyta to, co już jest, i odpowiada na twoje pytania.

W trybie Build z pluginem 3.9 lub nowszym RoCode może zrobić krótki test i przeczytać błędy, a z pluginem 3.9.11 lub nowszym sterować postacią testową, żeby sprawdzić, czy gra działa, ale nie robi zrzutów ekranu podczas działania gry, więc na platformę dalej wchodzisz ty. Jak RoCode łączy się ze Studio.

Najczęstsze pytania

Źródła i dalsza lektura

• Roblox Creator Docs: Luau (po angielsku). czym jest Luau i skąd się wziął
• Roblox Creator Docs: Roblox Studio setup (po angielsku). Windows i Mac oraz wymagania systemowe
• Roblox Creator Docs: Output (po angielsku). otwieranie Output, filtry, Show Context i Show Source
• Roblox Creator Docs: Studio testing modes (po angielsku). Play, Run, Stop, przełącznik Client/Server i Server & Clients
• Roblox Creator Docs: Script Editor (po angielsku). gdzie otwierają się nowe skrypty i Script Analysis
• Roblox Creator Docs: Script types and locations (po angielsku). gdzie działa każdy typ skryptu i tagowanie partów zamiast wkładania do nich skryptów
• Roblox Creator Docs: Script (po angielsku). kiedy Script zaczyna działać
• Roblox Creator Docs: Control structures (po angielsku). instrukcje if, pętle i dlaczego nieskończona pętla potrzebuje czekania
• Roblox Creator Docs: Events (po angielsku). Connect i to, co Touched przekazuje twojej funkcji
• Roblox Creator Docs: Debounce patterns (po angielsku). dlaczego Touched odpala się kilka razy przy jednym kontakcie
• Roblox Creator Docs: wait (po angielsku). globalne wait() i task.wait()
• Roblox Creator Docs: Network ownership, movement validation and physics exploits (po angielsku). co klient może robić z własną postacią
• Roblox Creator Docs: Coding fundamentals (po angielsku). seria Roblox dla początkujących

Jak sprawdziliśmy kod: każdy skrypt na tej stronie przechodzi ścisłe sprawdzanie typów Luau z definicjami API Robloxa (luau-lsp, 26 października 2026). Sprawdzanie typów wyłapuje źle wpisane API i błędne typy, ale nie logikę gry, więc przetestuj go w Studio przed publikacją.